Blog Fietsroute Tankenberg-Denekamp

In heel prachtig Twente is het ‘onmeunig’ (fantastisch) mooi fietsen, dat weet iedereen. Het is zondag en het belooft een mooie zonnige dag te worden, dus op de fiets gesprongen voor een mooie route door Noordoost-Twente vanuit
De Lutte, met een perfecte mix van stad, dorpjes en natuur. Dit is wat je noemt 'vakantiegevoel' op twee wielen.

Route

Deze route is op knooppunten, dus onderweg geen stress over de afstand of de richting. De start is bij de Tourist info De Lutte en we belanden al snel in het centrum van het kleine dorp met de gezellige terrasjes en onze favoriete ijssalon. Maar laten deze verleidingen nu letterlijk en figuurlijk links liggen, want er zijn amper 100 metertjes afgelegd!

Langs de kerk over een mooi paadje door het Kerkebos wordt je De Lutte uitgeleid en via het Lutterkerkpad voert het langs hotel Landgoed De Wilmersberg. Na een hek begint de mooie Rhododendronlaan. De grindweg loopt het eerste stuk behoorlijk stijl naar beneden, dus remmen geblazen! Voor wie dacht dat Twente plat was, welkom in onze ‘bergen’.

De Rhododendronlaan is een onderdeel van het Landgoed Scholtenhaer. De enorme hagen zijn van eind april tot begin juni op z’n mooist met prachtige paarse bloemen. Nu echter is na de bloei het afgelopen voorjaar een deel flink aan één kant gesnoeid (dit schijnt om de zoveel jaar nodig te zijn om ze mooi bloeiend te houden), waardoor het tot een ander uitzicht leidt. Maar het blijft toch een mooi paadje met halverwege een doorkijkje naar een weiland waar Schotse Hooglanders grazen.

We naderen Oldenzaal met z’n Oale Grieze, zoals de imposante
St. Plechelmusbasiliek in de volksmond wordt genoemd. De route gaat er echter niet dwars doorheen, maar loopt via de Tankenbergweg omhoog naar het hoogste punt van Overijssel. De Tankenberg is ruim 80 meter! In de Alpen lachen ze ons waarschijnlijk uit, maar, wij hebben hier tenminste ook een koepel met mysterieuze sagen (die we maar voor waar aannemen). Het uitzicht is in ieder geval mooi, dat is een ding wat zeker is!

De route slingert verder langs een bekende Mariakapel aan de voet van de Tankenberg en voert rechtsaf over een smal paadje ‘naar beneden’ om via een half verhard pad, met halverwege mooie zonnebloempracht, uit te komen bij de rotonde waar Sanne Wevers (Olympisch turnkampioen) een radslag maakt. Wij houden het bij fietsen!

Op de Oude Postweg rollen de wielen moeiteloos langs weilanden en deze tijd van het jaar een maisvelden. Door het glooiende landschap wordt ons het zicht gelukkig niet helemaal ontnomen! Iets verderop ontkom je niet aan een stukje langs een drukke weg en gelukkig gaat het ook hier een stukje bergafwaarts gaat, dus lekker relaxed!

Roderveld

Wat verderop ‘duiken’ we het bos in over een breed half verhard fietspad in natuurgebied Roderveld. Ondanks de vele regen de afgelopen weken is het gelukkig niet modderig, maar goed te fietsen. We maken een korte stop op de viersprong bij het tramhuisje, een replica met een stukje tramrail waarop ooit een boemeltje tussen Oldenzaal en Denekamp liep. Weer iets verder nog even de fietsen geparkeerd om een landweggetje een klein stukje in te lopen met links en rechts mooie heidevelden die nét paars beginnen te bloeien. Dit is inmiddels het buurtschap Volthe.

Na het oversteken van de volgende kruising is al snel Het Everloo in zicht, een landgoed met een monumentaal bouwhuis uit 1707. Het is nu een feestlocatie en jammer genoeg is er op deze prachtige plek geen terras meer voor passanten (zoals eerdere jaren) voor een kopje koffie of drankje.

Het volgende traject passeren we verspreid gelegen boerderijen met de typische Twentse niendeur (dubbele hoge schuurdeur), al dan niet verbouwd. Vroeger kon hier een paard met wagen doorrijden!

Hierna gaat de asfaltweg over in een zandpad met een fietspad. Rechts ligt een mooie waterpoel, groen gekleurd door kikkerdril. Ideaal om mijn pas cadeau gekregen selfiestick uit te proberen; niet voor selfies, al zou dat kunnen, maar door de uitschuifbare stok kun je nét een iets betere foto van het poeltje maken dan op ooghoogte! Het werkt prima, toegegeven, met een drone zou het nóg mooier zijn!

We vervolgen het pad dat uitkomt bij het kanaal Almelo-Nordhorn en trappen een stuk langs het water, zonder scheepvaart, maar mét rust. Alleen vogels, riet en waterlelies.

Landgoed Singraven

Landgoed Singraven is een mooie plek voor een pauze. Het witte Huis Singraven ligt heel mooi langs de Dinkel, met een schitterend uitzicht op het koetshuis, de schilderachtige eeuwenoude watermolen en een terras dat nooit leeg is. Op deze Instagramwaardige plek is altijd reuring.

De weg volgt een stukje de gracht van de havezathe. Iets verderop bij een bruggetje is het ‘oorverdovend’ stil: alleen een aalscholver op een drijvend boomstammetje, waterhoentjes en gekwetter van eenden.

De knooppunten leiden ons naar het Twentse dorp Denekamp en via een smal gangetje komen we midden in het centrum uit op het Nicolaasplein met gezellige terrassen. Wat verderop ligt het museum Natura Docet, waar momenteel in de tuin een tijdelijke expositie is van metershoge bewegende insecten.

Beuningen

Ook Twente telt vele stalletjes langs de weg met groenten uit eigen tuin en nabij Beuningen doet deze goede zaken op het moment dat wij passeren. Een groepje Duitse fietsers slaan groot in – mét fietshelm én tassen vol met groente en jam. Het geld gaat netjes in het rode kistje.

In het dorpje Beuningen is de Dinkel weer in beeld en fietsen we over de brug richting Streekrestaurant Sterrebos. Ook dit is een bekend trefpunt voor fietsers, wandelaars, etc. voor een kopje koffie, drankje, lunch of etentje.

De Schoolweg ligt nu tussen een haag van mais; jammer dat er geen bloemenrand is, want insecten houden ook van een ‘buffetje’ onderweg en wij van een mooi plaatje!

Het paadje eindigt bij de Mariakapel, dat bekend is geworden door de Twentse soapserie ‘Van Jonge Leu en Oale Groond’. Perfect plekje om onze boterhammen uit te pakken. Zonder camera’s, maar wel met uitzicht.

Met nieuwe energie fietsen we langs de tweede ‘berg’, de Austieberg van 55 meter. Dit merk je ook aan de pedalen, want waar geklommen wordt, volgt ook een afdeling en krijgen de trappers even rust!

Hakenberg

Dit is ook het geval bij Landgoed Hakenberg (54 meter). Beiden zijn natuurlijk geen echte bergen, maar in Twente telt elke heuvel als klim.

Bovenop de Hakenberg staat een smaakvolle, chaletachtige zwarthouten villa, ooit gebouwd door Textielfabrikant Blijdenstein (ja hoor, vroeger was hier het geld …..). Hiervan vang je een glimp op halverwege het smalle paadje na het witte hek. Op de akker er naast groeit winterrogge, een oud cultuurgewas, helemaal bio.

Links op de splitsing Hoge Kaviksweg/Hanhof bevindt zich het monument De Hel. Via dit ravijn zwoegden vroeger hier paarden en ossen met grote blokken zandsteen vanuit Gildehaus naar Oldenzaal voor de bouw van de Plechelmusbasiliek.

De kerktoren komt alweer in beeld en eindigt de route weer in De Lutte.
Na 40 kilometer fietsen lonkt de ijssalon opnieuw. En dit keer geven we ons gewonnen: een ijscoupe bij La Veneziaals beloning.

Wil je ook een stukje Noordoost Twente op de fiets beleven?

Natuurlijk heeft de Tourist info nog meer prachtige fietsroutes en kun je elke keer een ander stukje Twente ontdekken. Laat je verrassen!

Knooppunten volgen is kinderspel: gewoon de bordjes volgen, geen gepuzzel en onderweg genoeg horeca om jezelf te trakteren.